Dodane 4 sierpnia 2012 przez Witold Bardziński

Tak jak obiecałem we wcześniejszych aktualnościach zajrzyjmy do nowego Dziennika Ustaw RP z dnia 21 maja 2012 r. Poz. 559 Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie czynności wykonywanych przez Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego, za które pobierane są opłaty, oraz wysokości tych opłat i trybu ich pobierania.
Jakie zmiany? Wiadomo koszty. Zapłacimy więcej. Uzasadnienie tej podwyżki znajdziemy już w archiwalnym projekcie do w/w Rozporządzenia (pozyskano – pobierz):
„W projekcie przewidziano podwyższenie wysokości opłat za przedłużenie autoryzacji bezpieczeństwa, certyfikatów bezpieczeństwa i świadectw bezpieczeństwa. Z dotychczasowych doświadczeń UTK wynika jednoznacznie, że pracochłonność czynności związanych z przedłużeniem ważności jest niejednokrotnie równa wydaniu tych dokumentów. Również na podstawie dotychczasowych doświadczeń UTK obniżono wysokość opłat za zmianę ww. dokumentów, ze względu na małą pracochłonność.
Projekt przewiduje jednakową wysokość opłaty za wydawanie, przedłużanie ważności, aktualizowanie danych i wydawanie wtórników licencji, ponieważ pracochłonność w tych wszystkich przypadkach jest bardzo zbliżona.Natomiast w projekcie przewidziano zróżnicowaną wysokość opłat w zależności od trybu złożenia wniosku. UTK przygotował system informatyczny pozwalający na złożenie wniosku w rejestrze maszynistów przez internet. Pracochłonność obsługi wniosków składnych tradycyjnie i przez internet jest różna, dlatego też opłaty te są zróżnicowane.
Według informacji UTK wysokości analogicznych opłat dotyczących licencji maszynisty w innych krajach Unii Europejskiej jest bardzo zróżnicowana i wynosi przykładowo w:
– Czechach – ok. 20 EUR,
– Francji – 60 EUR,
– Niemczech-150 EUR,
– Słowacji – 30 EUR za wydanie licencji i 15 EUR za aktualizacje danych,
– Węgrzech-ok. 2,4 EUR,
– Wielkiej Brytanii bez opłat.
W przypadku tak zróżnicowanych opłat, istnieje prawdopodobieństwo składania wniosków o wydanie licencji maszynisty do właściwych organów innych państw członkowskich UE, ponieważ licencja maszynisty ma charakter międzynarodowy i zgodnie z dyrektywą 2007/59/WE maszyniści nie muszą uzyskiwać licencji w swoim kraju”.

Przejdźmy do Rozporządzenia na pierwszy rzut oka tej podwyżki nie zauważymy bo np., opłata wstępna z tytułu wydania świadectwa bezpieczeństwa dalej wynosi 3 000 zł, ale już opłata przy wydawaniu świadectwa uzależniona od ilości godzin, przy pracochłonności 10 do 30 godzin wynosiła dawniej 4 000 zł, a obecnie 5 000 zł.
Ponieważ nie zmieniły się tylko stawki, ale też dokonano zmian w określeniu nazw dla typów budowli przeznaczonych do prowadzenia ruchu kolejowego (np.; tor kolejowy w nowym Rozporządzeniu już nie występuje, ale w nowym Rozporządzeniu dochodzi: szyna kolejowa, system przytwierdzeń i podkład kolejowy). Na przykładzie typowej bocznicy kolejowej spróbujmy dokonać analizy cenowej. Przykładowa bocznica kolejowa jest zbudowana: z toru typy szyn S42 i S49, 1 rozjazd zwyczajny Rz S42, 1:9 R = 205 i 1 typowy kozioł oporowy z szyn staro użytecznych.

Do maja 2012 opłata wstępna przy składaniu wniosku wynosiła:
1. Tor typu S42 = 2 000 zł
2. Tor typu S49 = 2 000 zł
3. Rozjazd kolejowy S42, 1:9, 205 = 2 000 zł
4. Kozioł oporowy = 1 500 zł
Razem = 7 500 zł

Obecnie zapłacimy za typ:
1. Szyny kolejowej S42 = 2 000 zł
2. Szyny kolejowej S49 = 2 000 zł
3. Systemu przytwierdzeń (bezpośrednie) = 2 000 zł
4. Systemu przytwierdzeń (pośrednie) = 2 000 zł
5. Podkładu kolejowego (drewniany) = 1 500 zł
6. Podkładu kolejowego (strunobetonowy) = 1 500 zł
7. Rozjazdu kolejowego = 2 000 zł
Razem = 14 000 zł

Czyli podrożało dla takiej małej bocznicy o około 100%.
Ponieważ w nowym Rozporządzeniu mamy trzy nowe typy: szyna kolejowa, system przytwierdzeń oraz podkład kolejowy w oparciu o dostępne materiały spróbuję dokonać interpretacji dla wprowadzonych typów budowli. Dla określenia typu szyny nie powinniśmy mieć specjalnych trudności (zachęcam do działu nawierzchni kolejowej na naszej stronie) to jak należy rozumieć – system przytwierdzeń? W książce „Drogi kolejowe” Jana Sysaka na str. 289 czytamy: „Zespół złączek służących do połączenia szyny z podkładem nazywa się przytwierdzeniem szyny”. I dalej (str. 337): „Przytwierdzenia szyn do podkładów. Zasadniczym dla PKP typem przytwierdzenia szyn do podkładów drewnianych i betonowych jest przytwierdzenie pośrednie typu K. W przytwierdzeniu tym szyna opiera się na stalowej podkładce żebrowej i jest do niej dociskana za pomocą łapek sztywnych, natomiast podkładka stalowa jest przytwierdzona do podkładu wkrętami. W nawierzchni typu S42 stosuje się zazwyczaj przytwierdzenie bezpośrednie, w którym szyna jest dociskana do podkładki za pomocą wkrętów, które jednocześnie unieruchamiają podkładkę”
Natomiast w „Drogach kolejowych” M. Batko na str. 52 czytamy: „Przymocowanie szyn typu S60 i S49 jest przymocowaniem pośrednim (szyna do podkładki, podkładka do podkładu), tzw. przytwierdzeniem typu K (rys. 3.7), natomiast szyn typu S42 — bezpośrednim, tj. szyna i podkładka do pokładu (rys. 3.8).Oprócz pośredniego i bezpośredniego systemu przymocowania szyn do podkładów, stosuje się jeszcze przytwierdzenie typu mieszanego (w nawierzchni typu 8)”.Podobne opisy znajdziemy również w książce „Nawierzchnia kolejowa typu S60, S49, S42” S. Kiewlicza, J. Łączyńskiego, S. Pelca.
W przepisach stanowiących własność PKP Polskich Linii Kolejowych S.A. „Id-1 (D-1) Warunki techniczne utrzymania nawierzchni kolejowych”. http://www.zie.pg.gda.pl/~dwisnie/instrukcje/id1.pdf w załączniku nr. 3 „Elementy konstrukcji nawierzchni” oprócz wymienionego przytwierdzenia typu K, występuje również przytwierdzenie typu SB szyny do podkładów kolejowych.
Świadectwo dopuszczenia do eksploatacji dla budowli przeznaczonych do prowadzenia ruchu kolejowego na typ: podkładu kolejowego – jak rozumieć? Ponownie patrzymy do literatury.

Zacznijmy od cytowanych wyżej przepisów PKP PLK S.A. Id-1 w załączniku nr.5 podstawowy podział typów podkładów to:
1. podkłady drewniane
2. podkłady strunobetonowe
Na deser zostawiam – kozły oporowe. Nie ma ich w nowym Rozporządzeniu dobrze by było żeby Pan Minister o nich zapomniał, bo inaczej dla takiej małej bocznicy nie zapłacimy „na dzień dobry” 14 000 zł, ale 16 000 zł.
Nie będę Państwa dalej straszył, przecież są wakacje! To może ten cytat z Ustawy o transporcie kolejowym „Opłaty, o których mowa w ust.1, (między innymi z tytułu opłat wyżej wymienionych) stanowią dochód budżetu państwa”. A budżet państwa „daje” pieniądze na budowę dróg kolejowych i tak dalej i tak…
W następnych aktualnościach trochę o handlu, materiałami nawierzchni i nie tylko!

Witold Bardziński